Kleopatra: Biographie, Regel, Associatiounen & Punkten

De Liewensstil an d'Herrschaft vun der Kleopatra motivéieren weiderhin Diskussiounen iwwer d'Positioune vu Fraen an der Regierung a bei de Leader, an aler Zäit an an der moderner Welt. Hir richteg Allianzen, déi mam Julius Caesar an dem Antonius zesummegeschafft hunn, waren net nëmmen Akten aus perséinlecher Ambitioun oder Romantik, mee berechent Aktiounen, fir d'Fraeräich ze schützen an hir Ausdauer ze garantéieren. De Film, mat senger luxuriéiser Entwécklung an dem Taylor senger bekannter Duerstellung vum egyptesche Kinnek, ass eng vun de populäersten Duerstellunge vun der Kleopatra an der moderner Ëffentlechkeet ginn.

Déi neist Gréissten Suizid

De Wonsch vun der Kleopatra fir en anert Ägypten, gestäerkt vun de richtege Verbindungen, déi mat de mächtege Frontleit vu Roum verbonne waren, ass schlussendlech net erfollegräich gewiescht. Ägypten, fréier en Zentrum vu räichem a mächtegem Mëttelmierraum, gouf zu engem einfache Staat vum Réimesche Kinnekräich, dee virun allem fir seng landwirtschaftlech Ressourcen, besonnesch d'Käreproduktioun, geschätzt gouf. D hir Websäit 'Kleopatra huet sech schliisslech vum Widderstand ewechgehalen – andeems si hiren eegene Liewensstil agefouert huet anstatt sech dem Octavian sengem Victoire z'ënnerwerfen – huet hire Ruff als Leaderin bestätegt, déi fir hiert Schicksal verantwortlech war, ier se komplett verluer gaangen ass. Nom Doud vun der Kleopatra gouf Ägypten zu enger grousser réimescher Provënz, déi perséinlech vum Roum regéiert gouf a säi fréiere Prestige a seng Kraaft ofgeholl huet. Ausserdeem markéiert et d'Enn vun der neier ptolemäescher Dynastie an d'Souveränitéit vun Ägypten als onofhängegt Räich.

Kleopatra & Julius Caesar

Datt dem Antony seng Tendenz zu gesellschaftlechen Zwecker hat, huet den Octavian säi Casus Belli kritt, an de Roum huet de Kampf géint d'Kleopatra erkläert, net géint den Antony.Notiz 55 Déi nei juristesch Meenungsverschiddenheet iwwer de Krich baséiert méi kleng op den territorialen Acquisitioune vun der Kleopatra, well fréier réimesch Gebidder vun hire Studenten mam Antony regéiert goufen, an nach méi op d'Tatsaach, datt si den Déngscht als privat Biergerin mécht, nodeems dem Antony seng triumviral Autoritéit ofgelaf ass. An enger Ried virum réimesche Senat um éischten Dag vu sengem Konsulat den 1. Januar 33 v. Chr. huet den Octavian den Antony implizéiert, datt hien probéiert huet, d'réimesch Fräiheeten an d'territorial Ethik als Sklav fir seng chinesesch Kinnigin ze ënnergruewen. Déi offiziell Verordnung bitt spezifesch Steierbefreiungen an Egypten, entweder dem Quintus Caecillius oder dem Publius Canidius Crassus, Notiz 53, engem ale réimesche Konsul an dem Antony säi Vertraute, deen seng Besëtzer beim Actium bestallt huet.

Virun der Kleopatra: Ägypten un de Rand vum Rand

Vill méi hunn d'Réimer d'Kleopatra als e Risiko ugesinn – eng ambitiéis international Herrscherin, déi sech op d'Fëscherei konzentréiert huet, fir e grousst Kinnekräich aus de réimesche Rechnungen erauszeschneiden. Den Octavian huet d'Feele vum Antonius ausgenotzt an hien als e recklosen Herrscher ausgezeechent, dee vun enger auslännescher Kinnigin faszinéiert war. Den Antonius huet déi meescht Zäit am Osten verbruecht, war am Déngscht vun der Kleopatra a sou huet et Wellen op Roum verursaacht. Mëttlerweil war si gezwongen, d'Muecht vun de leschten Muechtmemberen vu Roum – meeschtens de Marcus Antonius – géigeniwwer ze genéissen, fir sécherzestellen, datt Ägypten hir Flexibilitéit weidergefouert huet. Ee vun hinnen huet d'Fräiheet gelooss, hiert Kand, de Caesarion, als hire Matherrscher ze kreéieren. D'Kleopatra, déi méi wéi jee no Bezéiungen gesicht huet, huet keng Zäit verschwend, fir d'Reputatioun vun hirem Mann ze sécheren.

Tatsächlech wier si net déi eenzeg richteg Herrscherin aus Egypten am Numm, mä si huet den offiziellen Numm zesumme mat hirem Jong gedeelt. D'Kleopatra gouf no dem Doud vun hirem Papp am Joer 51 v. Chr. Co-Herrscherin aus Egypten. Als Kleopatra bekannt, huet si d'Land gefouert, och nodeems et manner staark gouf. Si ass eng vun de legendärste Figuren iwwerhaapt a symboliséiert de Virdeel, d'Komplexitéit an déi eventuell Widderspréch vun der Fraeféierung an enger Welt, déi vum Vollek regéiert gouf. D'Kleopatra hiert laangjäregt Ierwen ass e gudde Beweis fir hiren Afloss op hir Famill an hir nei Generatiounen.

Mat senger Vitalitéit als Triumvir huet den Antony sech och mam breede Spezialist auserneegesat, fir fréier ptolemäesch Plazen, déi scho a réimeschen Hänn waren, op d'Kleopatra ze setzen. D'Kleopatra huet den Antony virsiichteg als Frëndin erausgesicht, fir déi nächst Ierwen ze kréien, obwuel hie gëllt als déi stäerkst réimesch Figur nom Doud vum Caesar. Hie konnt zesumme mat senge Ënneruerdneten, wéi dem Publius Ventidius Bassus, déi nei Parther aus Anatolien a Syrien verdreiwen. Note 47 Den Antony gouf vun de Leit vun Alexandria gutt opgeholl, souwuel fir seng tapfer Aktiounen beim Erhuelung vum Ptolemaios XII., fir d'Muecht ze stäerken, wéi och fir seng Rees an Egypten, anstatt fir eng Besatzungsaktioun mam Caesar. D'Kleopatra ass um Kydnos-Séi geseegelt, fir op Tarsos am Thalamegos ze hëllefen, wou si den Antony a seng beandrockend Offizéier fir e puer Owender bei prächtege Banqueten u Bord vum neie Schëff empfaangen huet. (Notiz 46) D'Kleopatra konnt d'Fra vum Cassius als vermeintlech Unhängerin befreien, well si argumentéiert huet, datt si sech wierklech beméit huet, d'Dolabella am Syrien ze hëllefen, an datt si den Antony iwwerzeegt hätt, seng Schwëster am Exil, d'Arsinoe IV., zu Ephesus opzetrieden ze loossen.

Egal ob se als eng grouss tragesch Fra, eng weis Leaderin oder e gutt feministescht Symbol duergestallt gëtt oder net, d'Geschicht vun der Kleopatra wäert weiderhin faszinéieren an inspiréieren. Si symboliséiert d'Féierungsqualitéit, d'Widderstandsfäegkeet an d'Komplexitéite vu Fraen, mat deenen d'Fraen a Kraaft tendéieren ze kämpfen. D'Ierfschaft vun der Kleopatra als eng staark Fra an enger maskulin dominéierter Welt huet si zu enger Ikon vun der feministescher Aart a Weis gemaach. Dës Form reduzéiert hir Gesellschaft als Herrscherin, déi Entscheedungen iwwer d'Bedierfnesser vu sengem Räich getraff huet.